Wijting

Merlangius merlangus


zeevruchtengids.org/nl/wijting
  • Noordoost-Atlantische Oceaan, van Noord-Noorwegen tot Portugal
  • Bodemsleepnet
  • Pelagisch sleepnet
  • Zegen
  • Staand want
  • Lijn

 


  • Nederlands
  • English
  • Français

Laatst bijgewerkt: december 2018

 

Wijting leeft meestal in de nabijheid van de bodem, maar kan ook in de waterkolom worden aangetroffen (bentho-pelagische levenswijze) in water van 30 tot 100 m diep. Hij behoort tot de familie van de kabeljauwachtigen, die o.a. ook kabeljauw, koolvis en pollak omvat. Wijting onderscheidt zich door de donkere vlek aan de basis van de borstvin en een donker gekleurde zijlijn. Wijting wordt geslachtsrijp na één tot drie jaar. In de Keltische Zee meten ze dan ongeveer 31 cm, in de Noordzee 25 cm en in de Golf van Biskaje 20 cm. Wijting kan 20 jaar oud, 3 kg zwaar en tot 70 cm groot worden. Jonge wijting leeft in de kustwateren. Ze migreren na hun eerste levensjaar naar dieper water.

 

Verwar wijting Merlangius merlangus niet met blauwe wijting Micromesistius poutassou. Deze laatste soort wordt vooral gebruikt voor de productie van surimi of vismeel. Alleen in Spanje en Portugal kun je blauwe wijting op de vismarkt aantreffen. Bij blauwe wijting staan de drie rugvinnen ver van elkaar, met grote tussenruimtes, terwijl bij wijting de drie rugvinnen elkaar direct opvolgen.

 

Jonge wijting heeft de gewoonte om in de nabijheid van kwallen en hun netelende tentakels te vertoeven, en zich zo te beschermen tegen predatoren.

 

 

Frankrijk, Engeland, Ierland

Wijting komt voor in de Noordoost-Atlantische Oceaan. De belangrijkste viszones omvatten:
• de Noordzee en het oostelijk Engels Kanaal;
• de Keltische Zee.
Wijting wordt in een gemengde sleepnetvisserij samen gevangen met kabeljauw, schelvis en schol. Bij de Franse sleepnetvisserij op Noorse kreeft en in de Belgische sleepnetvisserij op garnaal, tong en pladijs is wijting een belangrijke bijvangstsoort.

 

 

 

 

Stocks in goede toestand, ondanks hoge bijvangsten

• In de Noordzee (ICES-zone 4) en het oostelijk Engels Kanaal (7.d) is de visserijsterfte aan het dalen sinds de jaren 90, maar nog steeds veel te hoog om een Maximaal Duurzame Opbrengst (MSY) te bekomen. Alhoewel de biomassa niet echt lijkt te lijden onder deze lichte overexploitatie. Voor 2018 raadde ICES maximale vangsten aan van 26 191 ton. In 2016 bedroegen de vangsten nog 33 759 ton, waarvan 40% teruggegooid werd in zee (ondermaatse exemplaren).

Hoewel deze stock één biologische eenheid vormt, wordt ze beheerd door twee beheereenheden en is ze onderhevig aan twee verschillende TAC’s (Totale Toegestane Vangsten).

• De stock in de Keltische Zee (7.b-c,e-k) wordt sinds 2008 op een duurzaam niveau bevist en heeft de reproductieve biomassa een hoog niveau bereikt. ICES raadt aan om de sterfte door de visserij niet hoger te leggen dan de Maximale Duurzame Opbrengst (MSY) en de selectiviteit van de vistuigen te verbeteren. Deze visserij wordt gekenmerkt door een hoge teruggooi van jonge wijting: afhankelijk van het gebruikte vistuig tussen 0% en 74% van het totale gevangen volume bedragend. Sinds de lente van 2012 moeten sleepnetvissers in de Keltische Zee selectieve apparatuur (panelen met vierkante mazen) gebruiken, maar deze brachten tot nog toe geen beterschap.

 

De visserij op wijting wordt gekenmerkt door een hoge teruggooi. Tussen 2004 en 2013 was de hoeveelheid teruggegooide wijting bijna even groot als de vermarkte en geconsumeerde hoeveelheid (zowel in volume als gewicht).  Vanaf 1 januari 2016 werd de teruggooi van wijting verboden in Europese wateren. Voor wijting geldt een minimummaat van 23 cm in het Skagerrak, Kattegat en Sund en 27 cm in andere zones.

 

 

 

Wit vlees

Wijting was tot aan het eind van de 20ste eeuw een soort voor arme mensen of hij werd in de dierenvoeding verwerkt. Steeds meer wordt de soort gewaardeerd en gewild door de consument. In Frankrijk, wordt wijting voornamelijk vers, in zijn geheel en schoongemaakt verkocht. Wanneer de vis   heel vers is, heeft het witte en gelaagde vlees een fijne smaak. Wijting bederft jammer genoeg heel snel.  Door de filets voorverpakt aan te bieden in schaaltjes in de zelfbedieningstoog is er beduidend minder verlies. Restauranthouders verkiezen wijting die met de hengel wordt gevist. De Franse culinaire liefhebbers eten wijting het liefst volgens ‘façon Colbert’ (gepaneerd). In Nederland, België en het Verenigd Koninkrijk wordt wijting vaak in beslag gefrituurd (als ‘lekkerbekje’, ‘kibbeling’ en ‘fish and chips’) of gepaneerd geserveerd.

 

TE ONTHOUDEN

  • Wijting afkomstig uit stocks uit de Noordoost-Atlantische Oceaan kan met mate worden aangeraden (omdat de bijvangsten van jonge dieren hoog blijft).
  • Wijting heeft een heel kwaliteitsvolle smaak wanneer hij heel vers is, maar het vlees is broos en beschadigt snel tijdens en na de vangst. Wijting die gevangen is met de lijn wordt meer gewaardeerd.

WEETJES

De teruggooi blijft groot

De visserij op wijting wordt gekenmerkt door een hoge teruggooi. Tussen 2004 en 2013 was de hoeveelheid teruggegooide wijting bijna even groot als de vermarkte en geconsumeerde hoeveelheid (zowel in volume als gewicht). Vanaf 1 januari 2016 wordt de teruggooi van wijting verboden in. ...[Lees meer]